Regularna, prawidłowa pielęgnacja przedłuża trwałość wyrobów T/Aboret i zachowuje estetykę. Najważniejsze reguły to: rozpoznanie materiału, stosowanie środków o neutralnym pH, unikanie wysokich temperatur oraz ograniczenie ekspozycji na bezpośrednie słońce. Przy podejmowaniu decyzji o czyszczeniu zawsze najpierw sprawdzić metkę i próbować środków na niewidocznym fragmencie producenta.
Etykiety zawierają symbole dotyczące prania, suszenia, prasowania i czyszczenia chemicznego. Materiały tekstylne można podzielić na naturalne (bawełna, len, wełna), syntetyczne (poliester, nylon) oraz mieszane. Skóra naturalna, skóra lakierowana i materiały syntetyczne wymagają różnych procedur. Drewniane elementy mebli często mają powłokę olejową lub lakierowaną i wymagają dopasowanej pielęgnacji.

Codzienne usuwanie kurzu oraz zabrudzeń zmniejsza ryzyko utrwalenia plam. Tekstylia odkurzać przy niskiej mocy, tapicerkę przecierać miękką szczotką lub ściereczką z mikrofibry. Do szkła używać mikrofibry i wody z octem (1:10), ale nie stosować octu do elementów kamiennych i niektórych powłok specjalnych.
Pranie zgodnie z oznaczeniami producenta minimalizuje kurczenie i utratę koloru. Dla większości tkanin domowych korzystne są programy delikatne, temperatura 30 stopni Celsjusza oraz płyny do prania o neutralnym pH. Suszyć w przewiewnym miejscu, unikać suszarek bębnowych przy tkaninach z elastanem i przy ozdobach. Plamy oleiste należy wstępnie traktować specjalnym odplamiaczem punktowym, nie trzeć intensywnie by nie spowodować rozprowadzenia zabrudzenia.

Skóra naturalna wymaga odkurzania, przecierania wilgotną ściereczką i regularnego natłuszczania preparatem przeznaczonym do skór licowych. Skóry nubuk i zamsz czyścić szczotką z miękkim włosiem i stosować specjalne piany. Imitacje skóry czyścić łagodnym roztworem mydła i wody, suszyć z dala od źródeł ciepła. Unikać silnych rozpuszczalników i rozjaśniaczy.
Drewno wymaga kontrolowania wilgotności powietrza, optymalna w Polsce to 40–60 procent. Kurz usuwać suchą ściereczką, plamy usuwać wilgotną ściereczką i delikatnym detergentem. Powierzchnie olejowane odnawiać olejem co 6–24 miesiące w zależności od użytkowania. W przypadku rys i głębszych uszkodzeń stosować odpowiednie pasty lub lakiery zgodne z rodzajem powłoki.
Metale stalowe i aluminiowe czyścić miękką ściereczką i neutralnym środkiem. Elementy mosiężne i miedziane wymagają past polerskich, natomiast wykończenia matowe czyścić tylko wodą i ściereczką. Zabezpieczać powierzchnie przed korozją poprzez utrzymanie suchości i stosowanie warstwy ochronnej w miejscach narażonych na wilgoć.
Do szkła stosować mikrofibrę i delikatne detergenty. Ceramikę w większości przypadków można myć w zmywarce, ale elementy zdobione złoceniem lub ręcznym malowaniem trzymać z dala od silnych środków. Uszkodzone krawędzie należy naprawiać u specjalisty, by uniknąć pęknięć.
Obuwie z tkaniny czyścić odkurzaczem i punktowo, obuwie skórzane pielęgnować kremami i impregnatami. Torebki i paski przechowywać w workach bawełnianych i wypełniać papierem, by utrzymać kształt. Regularne przewietrzanie zapobiega namnażaniu się bakterii i powstawaniu zapachów.
Powłoki hydrofobowe i antybakteryjne wymagają delikatnego traktowania, stosować tylko środki rekomendowane do tych powłok. Unikać preparatów z alkoholem na powłokach, które zmniejszają skuteczność warstwy ochronnej. Przy zabrudzeniach użyć ciepłej wody i miękkiej ściereczki.

Przechowywać w suchym, przewiewnym i zacienionym miejscu. Tekstylia przechowywać w bawełnianych torbach z odświeżaczami na bazie lawendy lub cedru, unikać plastikowych worków które sprzyjają wilgoci. Buty czyścić i impregnować przed schowaniem, elementy metalowe zabezpieczyć przed korozją.
Trwałe plamy olejne wymagać będą wstępnego odplamiania proszkiem absorbującym tłuszcz, plamy z czerwonego wina obsypać solą, a ślady rdzy usuwać specjalnymi preparatami punktowymi. Przy zabrudzeniach składników chemicznych należy skonsultować się z serwisem, by uniknąć reakcji z powłokami.
Małe rysy w drewnie można uzupełnić woskiem lub pastą kolorystyczną, poluzowane śrubki dokręcić zgodnie z instrukcją, zszywki w tapicerce wymienić na kompatybilne. Przy metalowych elementach stosować filcowe podkładki pod nóżki, by ograniczyć ścieranie powierzchni.
Stosować rękawice ochronne i wentylować pomieszczenia przy wykorzystaniu silniejszych preparatów. Nie mieszać środków chemicznych, przechowywać je poza zasięgiem dzieci i zwierząt.
Woda z octem, soda oczyszczona i delikatne mydła to bezpieczne alternatywy dla wielu zastosowań. Wybierać środki biodegradowalne i minimalizować zużycie opakowań przeznaczonych do jednorazowego użytku.
Typowe błędy to pranie w zbyt wysokiej temperaturze, stosowanie agresywnych wybielaczy, przechowywanie w plastikowych workach, oraz ignorowanie oznaczeń producenta.

Zachować dowód zakupu i instrukcje pielęgnacyjne. W przypadku wady fabrycznej skontaktować się z punktem sprzedaży lub autoryzowanym serwisem zgodnie z warunkami gwarancji.
Skontaktować się ze specjalistą przy poważnych uszkodzeniach mechanicznych, głębokich plamach niewrażliwej na domowe metody, oraz przy renowacji powłok drewnianych i skórzanych.
Przedziały działań i czynności ułatwiają utrzymanie porządku: identyfikacja materiału, codzienne przecieranie, kontrola stanu co miesiąc, głębokie pranie co kwartał, konserwacja co pół roku. Po wykonaniu działań sprawdzić stan i zapisać datę następnej czynności w kalendarzu.